ULUSLARARASI İLİŞKİLER

Türklerin tarihsel tecrübesi, geniş coğrafyalar arasında kurulan iletişim ağlarının, kültürel etkileşimlerin ve farklı toplulukları aynı siyasal yapı içinde bir arada tutma çabasının hikâyesi. Bu deneyim, modern küreselleşmenin birebir karşılığı olmamakla birlikte, geniş coğrafyalar arasında bağlantısallık ve çoklu aidiyetler üreten tarihsel bir entegrasyon deneyimi olarak değerlendirilebilir mi?

Türkleri büyük yapan husus savaşçı yetenekleri değil, farklılıkları bir bütünün parçası haline getirerek onları birlikte taşıyabilme kabiliyetleridir. Bu şekliyle Türkler sadece bir etnik yapı değil aynı zamanda bir medeniyet ağı olarak değerlendirilmelidir.

Hali hazırda üç aktör arasında cereyan eden çatışma, kara harekatları ile desteklenerek topyekün bir savaşa dönüşürse, Armageddon veya Melhame-i Kübra beklentisinin tetiklenmesini olası hale gelecektir. Bu durumda, uluslararası sistemin güvenliği, enerji hatlarının kontrolü ve ekonomik istikrarın tesisi için haritaların değiştirilmesi arzusu bir anda sümen altı edilip, “hakikatin tesisi” stratejik bir öncelik olarak ortaya çıkıverir.

Kıymetli Bülent Şenay Hocamızın “Etki Ajanlığı, Self-Oryantalizm ve İslamsız Türklük” başlıklı son yazısını okuyunca ona bir eleştiri yazısı yazayım dedim. Hocamızın metinde kullandığı bazı tanımlamaları ve olaylara yaklaşım biçimini, daha geniş bir perspektiften tartışılmaya muhtaç görüyorum.

Filistin-İsrail savaşı, uluslararası sistemin dönüşüm sembolü haline geldi. Batı, eskimiş değerlerini Gazze ateşinde yakıyor. Sistem, yeni bir döneme geçmek için ulus devleti tasfiye etmeyi planlıyor. Gazze, küresel güçlerce bir "şirket devleti" modeline dönüştürülüyor. Bu değişim, devlet-toplum sözleşmesini kökten değiştirecek bir projenin parçası olarak sunuluyor.

Şeytan, trene bindirdiği hiçbir ırk ve din arasında ayrım yapmaksızın herkesi sözde kendini onurlandıracak bir sona doğru taşıyor. Bizler aynı trende olabileceğimiz Batı medeniyetinin ne zaman ve nasıl çökeceğini merak ediyoruz. Ama neden?

Türk devlet ve toplumsal aklı kimi çelişkileri bünyesinde taşıyor olabilir. Bundan daha doğalı yok. Her iki aklın refleksinin birbiriyle çelişiyor olması, uzlaşı noktasının bulunmayacağı anlamına gelmez.

Gelecek yılların, ulusu, etnik yapıları ve kültürel değerleri yok edecek şekilde tasarlandığı gerçeği üzerinden hareket etmeliyiz. Ulusun inşa edilmesi sürecinde yaşanan siyasi ve iktisadi gelişmelerin tersine çevrilerek tekrar kabile toplumuna doğru gidiyoruz.