DÜŞÜNCE

Tarihe bakışımız da diğer bir çok konuda olduğu gibi sevgilerimiz ve nefretlerimizin dışında, tadında bir objektiflik istiyor. Fetih olayına yaklaşımımız da başlıkta ifade ettiğimiz gibi ne bir tahfif ne bir takdisle olmalı. Gerçeklerden korkmak gerçeği değiştirmez. Fetih kendi şartları içerisinde elbette büyük bir olaydır. Ama, fethin öncesi ve sonrasındaki dinamikleri de ıskalamamak şartıyla…

Böylelikle çağdaşlığı benimsemenin büyük bir insanlık vazifesi olduğu “inanca” dönüştü, ona karşı çıkmak da  “vebalı sayılmayı kabul etmek” anlamına geldi. Konuyla ilgili çok sayıda edebi ve akademik eser malumunuzdur. Şimdi de “çağdaşlık” LGBT konusunda bize bir vazife veriyor, bir durumu dayatıyor: “Ya homofobik, yoz, yobaz azgelişmiş bir primatsınız ya da LGBT’yi hoş gören, yücelten hatta benimseyip özümseyen “çağdaş” bir insansınız. Seçiminizi yapın. Üçüncü bir şık yok.”

Fikir adamlarının özellikle gelişen sosyal medya ağına yabancı kalmaları, onların da mevcut gençlere yabancı kalmalarına yol açtı. Bu yabancılaşmanın en önemli örneği; gençlere dair yapılan X, Y, Z gibi adlandırmalardır. Batı kökenli dönemsel gençlik sosyolojisini ifade eden bu adlandırmaları aynen alıp coğrafyası, geleneği, dili, dini ve alışkanlıkları farklı olan genç neslimize uyarlayan çalışmalar, aynı zamanda gençlerimizin küreselleşmenin dayatmasını kabullenerek nasıl olmaları gerektiğine dair çalışmalardır.

Kamuoyunda çokça tartışılan somut gündem maddelerini; bu 12 adet iktidar zehirlenmesi ölçütünün hangisiyle ölçümlenmesi gerektiğini siz okurlarımıza havale edeceğim. Çünkü, akademik bulanıklıktan arındırılmış, popüler karşılığı olan, aklımızda hemen kalıveren kavramlar, gündelik hayatımızda olup bitenleri anlamak ve analiz etmek için çok işe yarıyor. Bence sizin de işinize yarayacak.

Taraf devletlerin Sözleşmeye ilişkin değişiklik önermesi hukuken mümkün olmakla birlikte, Sözleşmenin 72.maddesinde belirtilen değişiklik prosedürünün zorluğu nedeniyle değişiklik gerçekleştirilmesi fiilen çok zor görünmektedir.  Ancak tüm Taraf devletler istedikleri zaman Avrupa Konseyi Genel Sekreteri’ne yapacağı bir bildirimle Sözleşmeyi feshedebilecektir.

Psikoloji alanına yeni bir bakış açısı kazandırmak amacıyla yola çıkılan Maneviyat Psikolojisi çalışması nasıl ortaya çıktı? Ben-ötesi diye dilimize çevrilen Transpersonel psikoloji ekolü ile benzerlikleri ve farklılıkları nelerdir? Böyle bir çalışmaya neden ihtiyaç duyuldu? Değerler eğitimi ile ilişkisi nasıldır? Mustafa Atak ile gerçekleştirdiğimiz söyleşide tüm bu soruların cevaplarını ararken Jung, Maslow ile başlayıp William James, Charles Tart'ın bilinç araştırmalarıyla devam eden çalışmalarının Maneviyat Psikolojisine nasıl zemin oluşturduğunu konuştuk. Mustafa Merter'in, Mevlana ve Muhyiddin Arabi ile desteklenen yeni bir kavramsal çalışması olan 'Nefs Psikolojisi' üzerine yoğunlaştık. Söyleşiyi Tolga Avşar gerçekleştirdi.

Türkiye’de sosyal bilimlerin kurucusu sayılan Fuad Köprülü hangi sosyolojik arka planda yetişti? İktidarın gücüne neden sırtını yasladı? İktidarla ilişkileri görüşlerini nasıl etkiledi? Türk Edebiyat tarihine önemli katkıları neler? Prof. Dr. Mustafa İsen Köprülü’nün hangi görüşlerini eleştiriyor? Köprülü, neden Divan edebiyatına olumsuz yaklaştı? Bu konudaki görüşlerini sonradan değiştirdi mi? Köprülü Atatürk’ün tarih tezine karşı çıktı mı? Köprülü'yü bugünden bakarak nasıl değerlendirebiliriz? Bu söyleşide Mustafa İsen ve Ayhan Pala bu sorulara cevap bulmaya çalışıyor.

toplumsal hizmetin kişi ya da firmaların değil devletin işi olduğu ileri sürülebilir. Evet doğrudur; pür kapitalist anlayış bunu gerektirir ama islam ekonomisinin yaklaşımı kısa vadeli ve bireysel değil, uzun vadeli ve toplumsaldır. İslam ekonomisi bu yüzden tamamlayıcı değil alternatif olmalıdır. İslam ekonomisi kendisini kapitalist kavramlarla izah etmeye çalıştığı sürece, ki günümüzde maalesef böyledir, sürekli güdük kalmaya mahkumdur. İslam ekonomisini kapitalist bir yaklaşımla izah bir zaafiyet, hatta komplekstir

Demokratikleşme konusundaki en temel handikapımız, serbest muhalefete ve gerçekten sivil örgütlenmelerin oluşumuna imkân vermeyen otoriter bir statükonun cenderesinden kurtulamamış olmamızdır. Türkiye'de serbest seçimler yoluyla iktidârın el değiştirdiği neredeyse hiç görülmemiştir. DP, AP, ANAP ve AK Parti'nin serbest seçimler yoluyla iktidâra gelmesi, sadece görünüşte bunun örneğini oluşturuyor. Bu partiler, otoriter bir dönemin demir zırhı altında bunalmış halk kitlelerin bir kurtuluş umuduyla iktidâra taşıdığı partilerdir ve halkın desteğini, katıldıkları seçimler öncesindeki despotik kudretin nobranlıklarından devşirmişlerdir

Medeniyet tarihinin bütünlüğünü kavramayanlar, İstanbul’un Fethini bir Müslümanlık ve Hıristiyanlık çarpışması derecesinde küçültebilirler. İstanbul’un Fethi de o zamanki insanlığı bir çıkmazdan kurtarmış, medeniyete yeni ufuklar açmıştır. İstanbul’un Fethi, tarih yolu üstüne kâbus gibi çökmüş bir cesedin (Bizans’ın) kaldırılması, Bizans çöküntüleriyle tıkanmış medeniyet yollarının Tüm İnsanlığa yeniden açılmasıdır.