DÜŞÜNCE

Bisiklet dostu bir ülke hayal ediyorum. Böylece toprağa ve birbirimize daha yakın olabiliriz belki. Bir ümit, iletişim kurabiliriz. Birbirimize yol verebilir, selam verebiliriz. Aynı yağmurda ıslanabiliriz hepimiz bisikletli olsak. Çevreyi daha temiz tutar, küresel ısınmaya daha az katkı sunarız.  Velhasılı bisiklete binmenin soylu bir davranış olduğunu söylüyorum ve bunda ısrar ediyorum.

Sayın Bakanın tartışmaya neden olan söylemi de kelime tercihindeki yanlışlıktan ziyade bizi var olmayan bir çözümümüz, haklı mazeretlerimiz (eğitim bütçesinin yetersizliği) nedeniyle şu an hayata geçiremediğimiz güçlü tedbirlerimiz varmış yanılsamasına yol açtığı için problemlidir. Biz kırk kişiyiz, birbirimizi biliriz. Söylemimiz ortada, eylemimiz ortada. Stratejik planlarımız, vizyon belgelerimiz vs. önümüzde.

Taciz ve tecavüz suçu “dindar”lar arasından bir kişi tarafından işlendiyse toplumun seküler-laik kesimi sesini yükseltip “dindarları bu suçu görmezden gelip ört pas etmekle suçlayıp dindarların taciz ve tecavüzü görmezden geldiği hatta hoş gördüğü” gibi bir algıyı oluşturmaya çalışıyor. Taciz ve tecavüz suçu “seküler-laik” kesimden birisi tarafından işlendiyse toplumun dindar kesimi sesini yükseltip “sekülerleri-laikleri bu suçu görmezden gelip ört pas etmekle suçlayıp sekülerlerin taciz ve tecavüzü görmezden geldiği hatta hoş gördüğü” gibi bir algıyı oluşturmaya çalışıyor.

Geliştirmek, zenginleştirmek, artırmak, üretmek, türetmek gibi anlamlara gelen “terbiye” kelimesinin yerine eğip bükmeyi, kalıplara dökmeyi, bir varlığın şeklini bozmayı, bir şeyi çarpıtmayı ve yamultmayı çağrıştıran eğitim kelimesinin ikame edilmesinin isabetli bir veçhi dahi vardır. O da, bu kelimeyi kullanmaya başladığımızdan beri memleketimizde terbiyenin ihmal ve hatta kasten ifsat edilmiş olduğu vakıasına işaret ediyor oluşudur.

Önce Avrupa, sonra da Amerika bu önemli düşmanın hakkından gelerek dünyanın ilerlemesini sağladı diye anlatılan hikâye saçma sapan bir şeydir; Avrupa ve Müslüman dünya hiçbir zaman irtibatı kesmiş değildir. Dahası, Avrupa’yı Yeni Dünyaya doğru sıkıştıran, Amerika kıtasının Avrupalılar tarafından sömürgeleştirilmesi tarihini şekillendiren ve Protestanlığın doğuşuna yardım edenler, Müslümanlardır…

Bu gün bu politikaların önündeki tek engel Türkiyedir; Türkiyenin Suriye ve bölge politikalarıdır. Türkiye’nin bölgede güçlenmesi Fransa’nın bölgedeki etkinliğini yok edeceği gibi onun Akdenizin batısına hapsolmasına neden olacaktır. Fransa ve diğer batılı devletler bunu gördüklerinden Akdenizin bir Hristiyan-Latin iç denizi olarak kalabilmesi için Türkiyenin “eski Türkiye” olarak kalmasını, irade ve sınırlarının da eski “müttefiklerince” çizilip korunmasını istemektedirler.

Tarih, hainlerle kahramanların dans pistidir. İyi dans edenler kahraman, edemeyenler hain. Ha bir de, Tarih seferden dönenlerin hikayesini anlatır, dönemeyenler, kısaca “dönemeyenler” ya da “meçhul”  olarak anılırlar. Harp hileyse, "arkadan, kalleşçe vurdular" ifadesi anlamsızdır. Ancak vuranlar bizdense “harp taktiği” olur, çünkü “harp hiledir”, bizden olmayanlar “kalleşlik” yaparlar. 

Elde kala kala “her annenin çocuğunun doktor olması hayali” üzerinden eleştirilerle eğitim-öğretimi anlamaya çalışmak kalır. Boş verin yahu, bırakın her anne çocuğu için “doktorluk” hayalleri kursun. Hiç olmazsa şimdilik bunu hayal etmek mümkün. Bunu hayal etmek bile hayal olunca o zaman oturur, “Şu meselenin aslını bir konuşsak iyi olur…” noktasına geliriz.

Balkanlar ve Doğu Avrupa hattının küresel uluslararası ilişkilerde daha aktif hale geldiği bu günlerde bölgeye dair her kazanım tarifi mümkün olmayan diplomatik jokerleri beraberinde getirecektir. Romanya-Litvanya hattındaki Tatarlardan bahsetmeye gerek bile yok,  diğer taraftan bu toprakları biraz eşelesek altından Kuman, Kıpçak ve Peçeneklerin torunlarının her yerden çıktıklarını göreceğiz.

Dijital medya içerik üreticilerinin insan zihnini zul ve zelil hale getirmek üzere başvurdukları ilk yol, cehaleti sürekli sirküle etmek ve yüceltmektir. Bunu yaparken de insanların çeşitli zaaflarına hitap eden içerikler hazırlamaktadırlar. Herhangi bir gerçekliği olmayan haberlerle takipçilerini olmayana inanmaya teşvik eder ve gerçekliğin içini boşaltarak insanların gerçeklikten uzaklaşmalarına sebep olurlar. Herhangi bir anlamı olmayan bilgi yığınlarını insanların önüne dökerek anlamlı olana yönelmenin önünü keserler. Veri akışını sonsuz hale getirerek zihnin bulanıklaşmasına ve buna bağlı olarak insanların rüşt ve temyiz yeteneklerini kullanmalarına engel olurlar.