DÜŞÜNCE

İğfal edilmemiş, içi boşaltılmamış ne kaldı geriye? Aşk, dostluk, vefa, aile, evlat, sanat, edebiyat, kitap, bayram, hediyeleşmek…

Tutum ve davranış değiştirmek kolay değildir. Bunu yapabilmek için kendi yaşam hikayemizi gözden geçirip, inanç ve kabullerimizi bir değerlendirme ve elemeye tabi tutup sağlam olmayan yerlerimizi tamir etmemiz gerekecektir.

Hem kendimiz hem de çevremiz için geribildirimlerin olumlu olmasına dikkat edelim. Aksi takdirde geribildirimler geriletici bildirime dönebilir. Gölgelere odaklanmak yerine önümüze yeni ışıklar alarak yürümeliyiz.

Her iki tarafın şu süreçte ne dediğinin bir önemi yok aslında. Her iki tarafta bu süreçlerin başlangıcında nelerle karşılaşacaklarını ve ne yapmaları gerektiğini çok iyi biliyorlardı. Hangi kararların bölge ve ülke insanını hangi sonuçlara taşıyacağını çok iyi kestiriyorlardı. Kürt ve Türk Siyasi yapıcıları köklü bir zihniyet değişikliğe gitmedikleri sürece bu ve benzeri olayları yaşamaya devam edeceğiz. Sonuçta ne mi olacak?

Günümüzde insanlar hemen her konuda konfor arayışında olduğu gibi inanç ve dini yaşam bakımından da kendisine güvence sunacak konforlu bir yaşam alanı istiyorlar. Bu topluluklar da insanların bu zaafını kullanıyor. Onların beklentilerine bir cevap mahiyetinde, görünürde dini anlamayı ve yaşamayı kolaylaştıran bir yapı oluşturuyorlar.

Geleceğin otomobil teknolojisine giden yol çabuk ve dosdoğru olmayacak; süreç, tabir caizse, inişli çıkışlı uzun bir yoldan geçecek ve belki de birden çok teknoloji bu süreç sonucunda olgunlaşacak. Biz bunlardan bir makalenin çapı içinde inceleyebildiğimiz kadarını burada konuşmaya çalışacağız.

“Nasıl görünüyorum?” sorusu genellikle yüksek sesle dillendirilmese de en yaygın sorudur. Sosyal medya mecralarındaki filtreli paylaşımlardan saça yakılan kınaya, kürsüdeki politikacıdan pazardaki esnafa kadar tüm roller-maskeler “nasıl görünüyorum” sorusundan beslenir, “ben kimim, ben neyim” soruları da bu maskeleri düşürür ve gerçek ortaya çıkar.

Giden Gelmez Dağları sürprizlerle dolu hem kolay, hem zor hem tehlikeli, hem çok eğlenceli... Doğanın muhteşem bir köşesi... Diğer yandan da ürkütücü sürprizlere gebe bir mekan.

Kızıl Goncalar Dizisinin senaristlerinde Faniler grubunun iç dinamiğinde yaşananlardan bir Ortaçağ skolastik kilise baskısı üretme fantezisi oldukça baskın. Vakt-i Mekatil adı verilen aforoz mekanizması da bir tarz engizisyon uygulaması örneği gibi duruyor ve her fırsatta gündeme geliyor...Grubun etrafında dolaşan aydınlanmacı kemalist Dr.Levent ve taifesi ise bu dünyanın mağdur ettiklerini kurtarmak isteyen burjuvazi rolündeler.

Başörtüsü dini bir simge değil, insanların başlarını örtmek için kullandıkları bir giysidir Bunu peşinen laikliğe aykırı bir tavır olarak görmek, tam bir cehalet ve zihin fukaralığı örneğidir